در پس درهای شیشه ای رویاها، در مرداب بی ته آیینه ها، هر جا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم یک نیلوفر روییده بود. گویی او لحظه لحظه در تهی من می ریخت و من در صدای شکفتن اوxa0 لحظه لحظه خودم را می مردم. بخشی از شعر نیلوفر سهراب سپهری ...